Kontakt   Skróty   Linki  
 
 
Home
Pochodzenie rasy
Opis rasy
Standard skye
Hodowle
Rodowody
Artykuły o skye
Pielegnacja skye
Wybor szczeniaka
Foto album
Wystawy
Lista dyskusyjna
 
 
zobacz księgę gości
dopisz się do księgi
 
Najlepiej oglądać w 
rozdzielczości 1024x768
 
 
skye

WYGLĄD ZEWNĘTRZNY
Standard FCI Nr 75 (20.01.1998)
Kraj pochodzenia:Wielka Brytania
Użytkowanie:terier
Klasyfikacja FCI:
Grupa 3 - teriery
Sekcja 2 - małe teriery (niskonożne)
Próby pracy nie są wymagane



Wygląd ogólny: długi,niski pies o opadającej sierści.Długość jego ciała równa jest dwukrotnej wysokości.Porusza się ze swobodą.Ma silne przednie i tylne kończyny,mocny tułów i szczęki.
Zachowanie: eleganckie i pełne godności.
Charakter: jest to pies jednego właściciela,nieufny wobec obcych,ale nigdy złośliwy.
Głowa i czaszka: długa i mocna.Silną bardziej się ceni niż przesadnie długą.W tylniej części średniej szerokości,stopniowo zwęża się ku mocnej kufie.Nos czarny.
Oczy: brązowe,lepiej gdy są ciemnobrązowe,średniej wielkości,wąsko osadzone o pojętnym spojrzeniu.
Uszy: stojące lub opadające.Jeśli są stojące są nieduże i zakończone pierzastymi frędzelkami sierści opadającej na boki w zdecydowanie ciemniejszym odcieniu.Brzeg zewnętrzny jest prosty a wewnętrzny lekko zagina się od czubka do nasady,gdzie rozstawienie uszu jest mniejsze.Jeżeli są opadające,są większe,opadają prosto i płasko,a ich krawędzie wewnętrzne przylegają do głowy.
Uzębienie: szczęka i żuchwa mocne,równej długości,zgryz nożycowy,kompletny i regularny,to znaczy,że siekacze szczęki nakrywają w ścisłym kontakcie siekacze żuchwy i są ustawione prosto.
Szyja: długa o profilu lekko wygiętym
Przednia część ciała: łopatki szerokie,przylegające do tułowia,kończyny przednie krótkie i muskularne (o solidnej kości)
Tułów: długi i niski (masywny).Grzbiet prosty(idealnie równy).Klatka piersiowa głęboka.Owalne i długie ożebrowanie.Żebra wydają się nieco płaskie,gdyż sierść gładko na nich opada.Lędźwie krótkie.
Zad: muskularny
Kończyny tylne: silne,dobrze skonstruowane i ukątowane.Kiedy patrzy się na nie od tyłu są proste,krótkie i muskularne.Nie powinno być wilczych pazurów.
Łapy: kończyn przednich są większe od łap kończyn tylnych i są skierowane równo do przodu.Opuszki palców są grube a pazury mocne.
Ogon: jeśli jest opuszczony,powinien w górnej części zwisać a w dolnej być lekko zagięty.kiedy jest uniesiony,powinien stanowić przedłużenie linii grzbietu,nie unosi się nad nią i nie zakręca do góry.Pokrywają go wdzięczne frędzle.
Ruch: w ruchu kończyny są stawiane prosto do przodu.Gdy patrzymy na nie od przodu stanowią jakby przedłużenie prostych linii frontu, ich rozstawienie jest takie samo w łokciach, jak w łapach.Zasadnicze odepchnięcie zależy od kończyn tylnych,które kierują się prosto ku przodowi.Przednie kończyny są daleko wyrzucane,ale nie powinny być wysoko unoszone nad ziemię.Ogólnie ruch jest swobodny,energiczny i płynny.
Szata: jest dwojakiego rodzaju.Podszerstek jest obfity,krótki,przylegający,miękki i wełnisty.Włos okrywowy jest długi,twardy,prosty,płaski bez lokowatości.Na głowie sierść jest krótsza,bardziej miękka,przykrywająca oczy i wierzch głowy.Miesza się ona z sierścią na bokach głowy,porasta uszy frędzlami,nie zasłaniając jednak ich kształtu.Sierść powinna mieć długość minimum 15 cm i sięgać do ziemi.Na
Umaszczenie: czarne,jasno lub ciemnoszare,płowe,kremowe,w każdym razie zawsze z czarnymi koniuszkami włosów.Każde jednokolorowe umaszczenie jest dozwolone,z możliwością występowania ciemniejszych nalotów w tej samej tonacji z jaśniejszym podszerstkiem,pod warunkiem,że trufla nosowa i uszy są czarne.Mała biała plamka na piersi jest tolerowana.
Wymiary: wysokość mierzona w kłębie wynosi 25-26 cm.Długość od czubka nosa do zakończenia ogona sięga 103 cm.Suka jest nieco mniejsza,przy zachowaniu tych samych proporcji.
Wady: wszelkie odstępstwa od powyższego standardu powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od stopnia odchylenia.Samce powinny mieć normalnie rozwinięte dwa jądra umieszczone w mosznie.

   Ostatnio znowelizowaną wersję standardu rasy Nr 75c zatwierdzono 24 VI 1987 roku na kongresie FCI w Jerozolimie.